Op ontdekking

Tijdens onze wandelingen nemen de kids nogal wat "ontdekkingsspullen" mee.

Zoals een vergrootglas, emmers, schepjes, etc....

En Papa en Mama willen dat niet voor ze dragen (arme kindertjes).

Dus ze hadden een nieuwe rugzak nodig. De vorige rugzak was te kein geworden om alles van 2 kids mee te nemen. En ze wilden beide een eigen tas, dus tevens een einde aan de discussie wie de rugzak mocht dragen. ;)

De lege tas!

En dan de volle.

Ja, zo gevuld zijn ze als ze ze dragen. In de vakjes bovenop kunnen ze dan stenen verzamelen.

Schoenen aan en erop uit, op ontdekkingstocht.

Heerlijk hoe ze iedere keer weer opnieuw dingen ontdekken en zien. Ze jagen op spinnen, mieren en kevers, noem maar op. Ze bekijken ze met het vergrootglas, vangen mag van ons niet.

Ze bekijken de natuur echt met open ogen, heerlijk.

Liefs, Anna.

Schoenen

Heb je dat ook wel eens gehad, dat je nieuwe schoenen koopt voor de kids en ze het maar enkele minuten aan hebben en de neuzen zijn al bekrast?
Het waren best erg dure schoenen, terug naar de zaak. Tja, dat ligt aan uw dochter, ze moet natuurlijk ook niet ermee over de grond kruipen.

Klopt! Maar het is en blijft zonde!

Ik bewaar van alles, dus ook restjes leer van een bruine jas, die later een tas werd. ;)

En zo zien ze uit nadat Mama ze eh..."gepimpt" heeft.

Het bruine leer, heb ik met purple schoensmeer bij gekleurd. Het bruine leer is namelijk wel door en door geverfd, dus ook als je er een beschadiging op krijgt, dan zie je het niet zo erg, als bij de originele neuzen, daar zit de kleur slecht alleen op de bovenlaag.

Goed je ziet wel verschil, maar liever dat, dan van die afgeschaafde neuzen.

Liefs, Anna.

In opdracht

Mijn meisje kwam naar me toen met een lap roze katoen met witte stippen, die ze uit mijn stoffenkast gepakt had. En zei: Mam, kan je deze veranderen in een jurk voor mij? Dan kan ik aan je denken als ik hem aan heb. Smelt!

Ze had maakte direct de rest van de wens duidelijk, ik wil een prinsessen jurk, met een waai-rok, voor als ik ronddraai.

Dus toen de kids in bed lagen, ging Mama aan de slag, eerst iets verzinnen, snijden en naaien. De volgende morgen was het eerste dat ze vroeg: Mama is mijn jurk klaar?

Ze deed hem direct over de pyama aan. ;)

Dit is het geworden.

Stil staan met zo'n jurk was lastig, dit is de enige foto, die niet wazig is door het dansen van mijn schatje! ;)


Ze was er echt blij mee.

Mama, jij bent de beste! zei ze. En Mama zal zich dit goed in de oren knopen, want ook al doen ze nu regelmatig "bestellingen" met wat ze willen, er zal ooit een tijd komen dat ze liever niet in Mama's creaties rond lopen, maar gewoon gekochte kleding, die iedereen draagt (behalve Mama). ;)

Helaas worden ze veel te snel groot!

Liefs, Anna.