donderdag 2 februari 2017

Verzwaarde hagedis, deel 2 / Heavy Lizard patz 2/ Erschwerte Eidechsen teil 2

Lieve lezers, (English under the Dutch text, Deutch ganz unten nach den English) ;)

In mijn vorige blog was te lezen dat ik voor mijn zoontje een verzwaarden hagedis gemaakt heb.
Maar na enkele dagen kwam hij bij mij en vertelde dat zijn "zoontje" Julian, de pop die ik voor he maakte (onder op de pagina van de link), ook best last had van he zelfde als hij en ook een verzwaarde kraag nodig had! Of Mama dat even wilde maken. ;)

Deze is gevuld met schelpenzand ipv korrels, omdat Julian niet kauwt op zijn kraag en mijn zonemans wel. ;)

Maar Julian wilde liever een slang ipv een hagedis.

Beide zoontjes blij!

Liefs, Anna.



--------------

Dear Reader,

In my previous blog, I wrote that I made a Heavy Lizard for my son.
After a few days my son had a little problem, his "son" Julian, the doll I made for him (link not in English, but pictures on the end of the link), has the same Issieus as himself and also needed a Heavy collard. If Mommy could make one. ;)

This one isn't filled with pellets, but sand, because Julian doesn't chew on it's collar and my lovely son does. ;)

But Julian didn't want a Lizard, he wanted a snake!

Both the sons happy!

With love, Anna.




--------------

Liebe Leser und Leserinnen,

In mein letztes Blog habe ich geschrieben das ich für meinen Sohn eine erschwerte Eidechse gemacht habe.
ein par Tage später kam er zu mir und erzählte mir das seinen "Sohn" Julian, die Puppe die ich mal für ihn gemacht habe, auch dieselbe Probleme als er hat und also auch einen erschwerten Kragen braucht.
Ob ich ihn auch einen machen wollte . . :)

Dieser hier ist gefüllte mit Muschelsand  statt Granulat weil Julian nicht auf seine Kleider sabbert wie Sohnemann.

Aber Julian hätte lieber eine Schlange statt Eidechse . .

Beide Söhne wieder glücklich.

Alles Liebe, Anna.





vrijdag 13 januari 2017

Verzwaarde hagedis / Heavy Lizard / Erschwerte Eidechsen

Lieve Lezer,   (English under the Dutch, Deutsch ganz unten nach den English) ;)

Mijn zoontje, die hoog sensitief is kreeg van de ergotherapeut geadviseerd om een verzwaringsvest of “zo iets” te proberen. Maar met wat onderzoek van mijn kant, bleek dat ze nogal prijzig zijn, zeker om eventjes te testen of het effect heeft. Want als, dan had hij er een nodig voor thuis, op school en een reserve voor als er een in de was is. Ik ken mijn zoon. ;)

Ik liet hem de opties zien, voor zo’n vest volde hij niets, zo’n “kraag-ding” wel. Dus ik maakte hem een proefmodel, omdat hij gek is op reptielen en amfibieën koos hij voor een hagedis model. Eerst vulde ik hem met rijst, maar hij bleek op de staart te gaan bijten/sabbelen. Met rijst is hij niet wasbaar, dus ik bestelde speciale plastic granulaat dat geschikt is voor baby’s en vulde ze daarmee. Het is wasbaar, want de hagedis zat de eerste avond al onder de rode saus met pasta. Zoals ik al eerder schreef, ik ken mijn zoon, hij is een grote vies en vuil magneet, zonder dat hij ook maar iets doet, het vliegt zo op hem af! LOL Gelukkig hebben we een goede wasautomaat. ;)
En de plastic gaat niet schimmelen, zoals rijst dat nat is geweest, mogelijk gaat doen, het idee alleen al. ;)
Ik mik de hagedis gewoon met de reguliere was in de wasautomaat en hang hem erna gewoon op, de volgende morgen kan hij weer gebruikt worden.

Aangezien hij ook altijd zijn jassen aan knaagt, bij de rits en nu de staart van de hagedis en de therapeut gezegd heeft dat hij de tactiele stimulatie nodig heeft, ging ik opzoek naar een oplossing.
Nu heeft hij “Noeggies”, dat is een ringetje met een soort staartje eraan maar zonder vulling. Ik heb er direct 30 gemaakt, op de foto staan er minder, maar er zit al een deel in de was en er hangt er een aan iedere jas en ik heb er in mijn handtas (voor het geval dat het nodig, vies of vergeten is).
Aan het eind van de dag, gooi ik ze in de wasautomaat en hang er een schone aan. Hij kan hem ook gewoon aan een koordje om de nek krijgen. Bij de jassen heb ik er een nestel in gemaakt en het kapot gebeten stuk, geprobeerd te repareren.

Alleen meneertje zit nooit lang stil en het enige probleem dat hij had, was dat de hagedis wel eens van hem afgleed, tijdens het lopen en spelen. Dus ik heb er een sluiting op gemaakt, als hij wil, kan hij de hagedis gesloten over het hoofd af doen, mocht het niet lukken om in zijn boos de sluiting los te maken. ;)

Nu moet ik eerlijk zeggen, ik had nooit verwacht dat het zou werken, maar hij is een stuk rustiger en de “Noeggies” geven hem ontspanning als er iets is. Hij loopt regelmatig thuis ermee en als hij ergens anders is, loopt hij de hele tijd met een hagedis om de nek.

Als we ergens heen gaan, zag je hem altijd steeds meer gespannen raken, schouders omhoog tot het te veel werd en je naar huis moest of hij gewoon heel erg boos werd (met alle gevolgen van dien, ook op school).
Nu met de hagedis, gaat het beter, het duurt iets langer voordat hij overprikkeld raakt (de oordopjes of koptelefoon gaan ook altijd mee, anders is het helemaal niet te doen).

Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb, het helpt hem beter de dag door, zeker als anderen in de buurt zijn. Nu vroeg een van de behandelende specialisten of ik de foto’s op mijn blog wilde zetten, misschien dat we andere ouders er ook mee kunnen helpen.
Goed, de granulaat is niet goedkoop, maar ik ben een stuk goedkoper uit dan als ik het bij een speciaalzaak had gekocht. ;)

Liefs, Anna.












Dear Reader,

My son is high sensitive, he got from his occupational therapist the advice to try a heavy vest or something like that. After some research, I discovered that is a little expensive for just testing i fit works. Because he would need one for school, for home and one for the laundry. I know my son. ;)

I showed him the options and he didn’t like the idea of a heavy vest, but liked the collar-thing. So, I made a test model, because he is crazy about reptiles and amphibians he wanted a Lizard. At first
I filled it with rice, but it turned out he chewed at the tail. And rice you can wash, so I ordered plastic pellets that are suitable for baby’s and filled them with them. It’s washable and the Lizard was covered under red pasta sauce. Like I already wrote, I know my son, he is a big magnet for dirt and stains, without doing anything, it’s attracted to him! LOL Luckey I have a good laundry machine. ;)
And plastic isn’t going to mould, like rice that got wet maybe does, the Idea alone. ;)
Now the Lizard goes in the machine with the regular laundry and after I hang it on the line, next morning He can use it again. ;)

He also chews on his jackets, near the zipper, plus the lizard tail and his therapist said that he needs the tactile stimulation, so I went looking for a solution. Now he has “Noeggies”, that’s a ring with a fake tails kind a thing on it, but without filling. I made about 30, in the photo there a less, but there a some in de laundry, some on the jackets and I have some in my purse (just in case we forgot or it’s to dirty). On the end of the day I throw them in the laundry and replace them with fresh ones. He can where them on a cord on his neck. At the jackets a fixed them a good as possible and made a little ring on them.

Only my Little Mister is never still at one place for long, he’s moving all the time and the only problem he had, was that the Lizard fell of his neck. I attached a little hook, he can take it off without opening, when he’s unable to open it when he’s angry. ;)

I must confess, I never expected that it would work, but he’s a really more at peace and the “Noeggies” make him relax better. Now he wears the sometime in home, but always when he leaves the house. Before you saw the tension building up in him, his shoulders went to his ears and when it got way too much, you had to go home of he got really angry/upset (with all the consequences, also at school).
Now with the lizard, it goes way better, it takes longer before it’s to much for him (we always have earplugs or headphones with us, without them it’s nearly impossible for him).   

I’m glad I tried this, it helps him throughout the day, especially with other people around.
One of the specialist that help him, asked if I could place this with pictures on my blog, maybe it could help others parents.

Okay, the plastic pellets aren’t cheap, but it was cheaper than when I bought one in a special store. ;)
  
With love, Anna.









Liebe Leser(innen),

Mein Sohn ist hochsensitiv und beim Ergotherapeuten in Behandlung. Der Ergotherapeuten hatte vorgeschlagen um mal eine erschwerte Weste zu probieren. Aber nach einem Weilchen forschen stellte sich heraus das diese Westen sehr teuer sind. Und um es dann mal zu probieren? Und wie meinen Sohn so ist, brauchen wir bestimmt drei davon. Eine für zuhause, eine für in der Schule und eine in der Wäsche . . . .  
Ich habe ihn dann die verschiedenen Optionen dann gezeigt und eine Weste schien ihn unhandlich. Wir haben uns dann entschieden für einen erschwerten Kragen. Und weil er Reptilien und Amphibien toll findet hat er sich ein Eidechsen Modell gewünscht. Zuerst hatte ich die Eidechse mit Reis gefüllt, aber weil auf den Schwanz nagt und sabbert haben wir Plastik Granulat angeschafft. Dieses Granulat ist geeignet für Kinder und Babys und in der Maschine waschbar. Und wie wir unser Sohn so kennen musste nach der ersten Mahlzeit (Pasta Bolognese) der Kragen schon gewaschen werden. Er ist halt ein Drecksmagnet . . .
Und bei Plastik brauchen wir keine Angst zu haben für Schimmel sowie bei Reis. Die Eidechse wird einfach in die Waschmaschine reingeschmissen und zum Trocknen aufgehängt. Der nächste Tag ist er wieder fertig.
Aber Sohnemann kann nicht lange stillsitzen und die Eidechse rutsch von seinen Schultern ab. Deswegen habe ich einen Verschluss dran gemacht womit er sie einfach über seinen Kopf ziehen kann.

Da er auch immer seinen Jacken annagt beim Reißverschluss und der Therapeuten meint er braucht irgendeine Taktile Stimulans braucht habe ich da auch eine Lösung gesucht. Er hat jetzt "Nuggies". Ein "Nuggie" ist ein Stoffschwänzchen an einen Ring den wir überall an befestigen können. Ohne Füllung. Ich habe direkt 30 gemacht und am Ende des Tages gehen alle in der Waschmaschine. In jede Jacke habe ich eine Öse geschlagen und den Beißschaden versucht zu reparieren.
Aber jetzt mal ehrlich, ich hatte nicht erwartet, dass es funktionieren würde, aber er ist viel ruhiger und mit den Nuggies kann er sich entspannen. Er benutzt sie regelmäßig Zuhause. und wenn wir raus gehen hat er immer seine Eidechse mit. Vorher sah man ihn immer langsam verkrampfen und seine Schulter anziehen. Und wenn es zu viel wurde hat er sich immer gut aufgeregt. Auch in der Schule. Aber jetzt, mit Eidechse dauert es länger bis er über erregt ist. (Ohrstöpsel und Kopfhörer gehen auch immer mit)
Ich bin froh das ich es versucht habe, denn es hilft ihn durch den Tag. Sowieso wenn wir in eine laute Umgebung sind. Jetzt hat uns einer der Spezialisten wo er in Behandlung ist mich gefragt um die Eidechse und die Nuggies auf mein Blog ein zu stellen, Vielleicht können wir andere Eltern auch damit helfen. Okay, das Granulat ist nicht billig, aber das Ganze ist so viel günstiger als ich es in einen Spezialshop bestellen würde.

Liebe Grüsse, Anna









vrijdag 18 maart 2016

Draakje gemaakt van klei.

Lieve lezer,

Als echte draakjes zoals Tandloos (Toothless) zouden bestaan,  zou ik er best een willen.  Maar wij hebben dat wat er het meeste op lijkt, namelijk. ... katten! Qua gedrag is onze zwarte kater net Tandloos uit de film. ;) 

Echte draakjes moet ik dan maar van klei maken. ;)

Hij heeft nog geen kleur en is mijn eerste draakje ooit van klei, maar ik vind hem leuk. De rest volgt nog, maar hij moet eerst goed drogen. ;)

Liefs, Anna.

donderdag 17 maart 2016

Zo waar!

Lieve lezer,

Vandaag kreeg ik dit plaatje toegestuurd en het is zo waar.

Mijn lieve oude Pfaff heeft een sensor om te zien of het spoeltje leeg is, maar sinds een aantal jaren werkt dat niet meer. Hij is maanden bij de monteur geweest maar zonder resultaat.  Hij geeft of bij een half vol klosje aan dat hij leeg is of helemaal niet.
En dat laatste gebeurde vorige week.  Ik was lekker bezig en het schoot heerlijk op. Tot ik bijna klaar ben en zie dat hij niet genaaid heeft.....  :(
En we zijn weer opnieuw begonnen, dus toen ik dit plaatje zag, moest ik eraan denken en het met jullie delen.  ;)

Liefs, Anna.

zaterdag 23 mei 2015

Salontafeltje opgeknapt! Coffe table up-cycled!

Lieve Lezer,    (Dear reader for English see below, beneath the Dutch text, the text in red)

Een paar weken geleden kreeg ik van een vriendin haar oude salontafeltje. Het tafeltje was goed ingeleefd zoals het hoort met kleine kinderen. En het was hoog tijd voor een tweede leven.

Ik haalde hem thuis uit elkaar en schuurde alle onderdelen blank. Tijdens het schuren, ging mijn schuurmachine steeds meer rare geluiden maken en uiteindelijk begaf hij het. Lang leve internet! De dag erna bracht de postbode, de nieuwe opvolger en kon ik verder schuren.

Nu heb ik het niet allemaal in een keertje gedaan. Ik ging regelmatig eventjes naar buiten, schuurde bijvoorbeeld een poot en moest helaas weer stoppen, mijn schouder vond het allemaal niet zo super leuk. Maar uiteindelijk was alle kleur eraf en kon het verf werk beginnen.

Aangezien ik de houtnerven gewoon prachtig vind, wilde ik geen verf die het helemaal zou bedekken. Dus werd het white wash en daarna afgelakt met blanke zijde glans, om het blad toch te beschermen tegen mijn eigen destructieve kids! ;)

Deze Mama is weer helemaal happy, met haar nieuwe tafel! Kunnen we met het volgende project beginnen! ;)

Een heel fijn weekend!

Liefs, Anna.
PS foto's staan lager, beneden de engelse tekst!



Dear Reader,

A few weeks ago, a friend of mine gave me her coffee table. The table was used really good, just like it supposed with little children. And the table deserved a second live.

At home I took it apart en sanded al the parts. During the sanding, my sanding machine, made odd noises and finally broke down. Hooray for internet! The next day the mail man brought a new sanding machine and the work could go on.

I didn't do it all at once. On an regular base I went out side and sanded a little thing, like one leg. After that, I had to stop, because my shoulder wasn't all to happy with it. But finally everything was sanded and the painting could start!

Because I really love the wood grain, I didn't want a paint that would cover it. Sow...I white washed the table and protected it with a lacquer, against my one destructive kids. ;)

This Mama is really happy with her coffee table! Now we can start with the next project! ;)

Have a nice weekend!

With Love, Anna.




De tafel zoals hij was!
The table like it was!


Tijdens het schuren, het verschil tussen de originele en de geschuurde poot!
During sanding, the difference between the original and sanded leg!


En het resultaat! Mijn nieuwe salontafel!
The result! My new coffee table!


Detail!
Detail!









donderdag 26 maart 2015

Bodywarmer voor mijn meisje! A Body-warmer for my girl!

Lieve lezer,      (Dear reader for English see below, under the pictures, the text in red)

Mijn zoontje heeft een bodywarmer, die hij heel graag draagt. Maar als hij hem eventjes niet aan heeft, loopt zijn zus erin rond. Want....zuslief heeft of beter geschreven had er geen. Ze kon nergens een vinden die ze echt leuk vond en die van mijn zoontje had hij gekregen van een vriendin van mij.
De meeste zijn gewoon zonder iets geks op, die van mijn zoontje heeft poot sporen erop, alsof iets over hem heen gelopen is. En zij wilde dus ook iets speciaals en geen gewone.

Laatst was het eindelijk weer echt het weer dat je een jeans jas met bodywarmer aangenaam was en zuslief greep mis. Toen draaide de dame zich om en zei suikerzoet: Mama, zou jij me misschien een bodywarmer willen maken? Alsjeblief????
Ik had mijn Ja, nog niet uitgesproken of ze was al in mijn kast opzoek naar DE stof ervoor.

Ze moest er helaas mee stoppen, want anders kwam ze niet op tijd op school, maar direct na school zocht ze verder en koos deze.

Deze rib kocht ik afgelopen jaar op de stoffenbeurs, hier in het dorp. Met een rokje voor haar in gedachten, zoals ze toen zei: blauw, beetje meisje en niet te! Tja...toen ik hem trots showde was haar reactie: mooi blauw, alleen toch TE meisjes-achtig.

Dus de lap kwam in mijn kast met stofjes met het idee, geen probleem, ooit verzin ik wel iets ermee.

En nu pakte ze hem uit de kast!
Haar eerste reactie was, ja voor een rokje is het te meisjes-achtig, maar voor een bodywarmer is het stoer genoeg. ;)
Mama blij! Ik hou ervan om met mooie, vrolijke stofjes te werken.

Ze zocht zelf de groene rits en het paarse boordband erbij.
Voor de voering pakte ik een lichte doorgestikte voering, maar ons smalle meisje, heeft het altijd snel koud en ze vind zo'n dikke bodywarmer niet mooi, dus ..... deed ik er een laagje roze fleece in, ertussen in, ziet niemand het welke kleur het is.

Ow....en Mama? Er moeten zakken op en wel hier (ze wees het aan) en een stevig lusje in de nek, want die uit de winkel scheuren er veel te snel uit. Goed, nog iets, liefje?
Ja, mam....ik wil ook een zakje binnen in, zo groot ongeveer (ze wees weer iets).

Die avond tekende Mama een patroon dat haar iets te groot zou zijn (zonde als ze er na een voorjaar uit gegroeid is), knipte de stof, dochter in paniek! Mama, ik heb die roze niet uitgezocht!!!!
En ik naaide hem in elkaar!

In het binnenzakje deed Mama een verrassing, met een textielstift schreef ik: voor jou van Mama op een stukje stof en naaide dat in het zakje als een labeltje, zo ziet niemand het en als ze het wil lezen, kan dat altijd. ;)

Zo nu kon dochterlief morgen naar school tenminste haar nieuwe bodywarmer aan.
En....ze heeft hem nog niet aangehad, ze werd namelijk ziek.
Niets heel ernstigs, maar weer de holtes ontstoken.









Ik ga mijn meisje nog een kopje thee brengen en een nieuwe doos zakdoekjes.

Liefs, Anna.



And now in English:

Dear reader,

My son has a body-warmer that he really loves. But when he doesn't wear it, his sister has it.
Because she can't find one she really likes. The one from my son, was a gift from a friend of mine. Most body-warmers you can find, are plain, nothing special, but the one my son has, has animal paws al over, like some animal walked over him. And she wanted also a special one.

Finally the weather allowed a jeans jacked with a body-warmer and his sister had non.
She turned around and with a sugar sweet voice she asked: Mommy, would you like to make one for me? Please?
Even before I could say: Yes, she was looking in my fabric stock for THE fabric she likes!

I had to stop her, she had to go to school, but after school she was at it again en she wanted this one.

I bought this velvet-like fabric at a fabric marked here in town. I hoped for a skirt. She had said: it has to be blue, a little girlish but not to girlish.
When I showed her this fabric she say: nice blue colour! But too girly!

I didn't mind, I would find a  purpose for it, someday! ;)

And not she picked this fabric. Her first reaction was: It's to girly for a skirt, but for a body warmer, it's just right! ;)

Mama, happy! I love working with beauty-full, happy fabrics.

She chose a green zipper and purple knitted binding.
For the lining I used a light stepped lining, but my thin girl, is the first one that has it cold and she doesn't likes a very bulky body-warmer. So....I lined it with a thin pink fleece, no one sees the pink colour. ;)


O...Mommy? There have to be pockets here (she pointed) and a sturdy loop in the back, because the one from the store always rip very fast. Okay, dear, something else?
Yes, mom....I want a pocket inside here (she pointed).

That evening I draw a pattern that would be al little to big (I didn't wanted that she only could wear it on spring), I cut the fabric en sewed it al to gather. Ans my daughter panicked, Mommy....I didn't want PINK!!!

Within the inner pocket I made a label and with fabric pen I wrote: For you, from mama. No one can see it and she can always read it when she wants. ;)

Now, my girl could wear it to school, to morrow.
Only.......she didn't....she got ill.
Nothing big, only her cavities in her head are inflamed.

I'm going to bring her a cup of tea and a new box of tissues.

With Love, Anna.

PS My English is a little rusty, I hope you would forgive me, my mistakes! Love, Anna. ;)


maandag 25 augustus 2014

Regencapes gepimpt!

Lieve lezers,

Zoals jullie al konden lezen in dit bericht, hier wordt al een tijdje aan geocashing gedaan. En in nederland heb je toch vrij regelmatig dat de regen ook mee wil doen in het spelletje.
Bij ons laatste bezoekje aan de Ikea, kwam er nog meer dan een baddoek en een nieuwe werktafel mee. ;)

Maar o.a. ook een viertal regencapes voor ons gezin voor als we gaan wandelen. De twee van de kids werden een flink stuk ingekort, want ze waren eigenlijk voor volwassenen. Kunnen we de rugzakken er gewoon onder houden.
Wat ik er fijn aan vond, was dat ze van nylon (stof) gemaakt waren. En niet van die compleet plastieken dingen. Geen idee precies waarom, we hebben ze ook al gehad, maar ik vind dit fijner.

En toen moest er natuurlijk iets op gestreken worden, want de cameo staat er toch en ik kan er niets aan doen, ik moet er gewoon iets opstrijken! ;)

Manlief kwam met het idee om het logo dat ik ook al eens op zijn shirt gemaakt had, te gebruiken, aangezien iedereen hetzelfde erop zou krijgen.

Dus werden twee blauwe, een rode en een zwart cape bestreken met het logo, klein voor op de borst en groot achter op de rug.








En zo ziet het uit als het dan regent en de kids ze aan hebben. ;)


Liefs, Anna.