zondag 2 oktober 2011

For the kids!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een berichtje plaatste.

Maar ik heb niet stil gezeten, nou ja....heb wel veel achter mijn naaimachine gezeten.

Zo wilden de kids graag "echte" zwaarden. Nu heb ik helemaal niets met wapens, maar een ruitje gaf het iets "vriendelijks". Ze zijn gevuld met wattine dus ze kunnen elkaar er (bijna) geen pijn mee doen.


Meneertje wilde graag een vliegtuig!
Het is meer een zweefvliegtuig, maar dat mag zijn pret absoluut niet drukken.
Hij vliegt regelmatig door de woonkamer, hij is nogal "log" dus hij vliegt niet ver of hoog. LOL





Sinds onze dochter naar school gaat. lijkt het wel of ik helemaal geen tijd meer heb voor achter de pc te kruipen en  berichtjes te plaatsen.
En nu ze naar school gaat, heeft ze dus ook een eigen tasje nodig voor haar gymspulletjes en lekkere dingen voor de pauze.

Ze wilde roze met witte stippen en strepen en haar naam en.......jij moet hem maken Mama. Zo ging ze naar bed, in de verwachting dat de tas morgen vroeg op de tafel zou liggen.

Gelukkig heb ik heel, heel en heeeeeeeel veel stofjes op voorraad voor alle leuke ideetjes die mij en de kids invallen en ik ze dan ook direct kan maken zonder eerst naar een winkel te moeten of te wachten totdat het geleverd wordt, want hier in de buurt zijn maar weinig goede stoffenwinkels, dus ik heb een paar favoriete online stoffen winkels. ;)

Mijn man noemt dat soort ideetjes die dan ook direct gemaakt moeten worden, heel liefdevol mijn "Ad-Hoc-jes". Want ze kunnen nooit wachten tot de volgende morgen. ;)


En de volgende morgen.......lag daar het tasje natuurlijk ook.
Want Mama vind niets zo leuk als opdrachtjes maken voor haar kids.






Nu gaat ons meisje iedere dag naar school met haar eigen tasje en deze kan niet snel verwisseld worden met andere tasjes.


Zoals je al in eerder berichtjes (hier en hier) al hebt kunnen lezen, heeft mijn manneke iets met "Fanten". Die lieve beestjes worden letterlijk dood geknuffeld tot op de draad. En hun staart is nog wel het belangrijkste.

Een Fant was zoek geraakt, dus hij had er nog "maar" 3 en hun staartjes begonnen al aardig versleten te geraken. En hij vroeg me dus of ik weer nieuwe Fantjes wilde maken.
Nu zijn er weer 2 Fantjes bij gekomen. ;)
Helaas mogen de oude versleten Fanten niet weg.
 


 Alle Fanten.

En zo zien de oude staartjes inmiddels uit.



Liefs, Anna.

maandag 8 augustus 2011

House of Dolls!!!

Ik ben een echte poppen-Mama en natuurlijk ook GEK op baby's. Echte levende poppen, heerlijk! Lekker ermee tutten en ervoor zorgen. A dream come true!
Geen wonder dat we dus ook al snel besloten om het voor de 2de keer te proberen (wat ook direct lukte).
Alleen baby's worden groot en voor mij veel en veel te snel!

Over een paar dagen gaat mijn meisje al naar school en het jaar erna gaat ook mijn manneke naar school.

Toen we hoorden het is een meisje....dacht ik direct, dat ze later met poppen zou spelen. Ik zou alles maken, kleertjes, beddengoed, draagmandjes, noem maar op. Ik zag het helemaal voor me en verheugde me er enorm op.

Maar helaas had en heeft ons lieve meisje meer interesse in boekjes en dieren dan in poppen. Toen haar broertje werd geboren, deed ze wel Mama een tijdje na en pakte mijn baby-pop. Die ze net als ik voor haar borst hield (ik gaf borstvoeding). Ik was happy, zie je wel.....ze gaat toch wel van poppen houden.

Maar dat was van korte duur, want dat manneke groeide op en ze kreeg een echt speelmaatje. Ze hebben veel lol samen en met name met stoeien.

Hij heeft alleen maar oog voor treinen en auto's, dus ook met hem kan ik mijn liefde voor poppen niet delen.

Het poppen-draagmandje dat ik maakte, werd gebruikt om duplo en auto's in te vervoeren. Het poppenbedje gebruiken ze als garage of zitje voor zichzelf. Heel af en toe ligt er eens een diertje in, dat zogenaamd ziekjes is. Dieren, daar zorgt ze wel (een beetje) voor. Vandaar dat Mama die ook regelmatig maakt.

Poppen worden wel eventjes bewonderd, zelfs geknuffeld maar dan liggen ze daar, voor de rest van hun poppen leven, als het aan onze kids ligt.



Dus alle poppen blijven van Mama!

Ipv alleen de kleertjes te maken voor mijn baby-pop, besloot ik ook het hele popje te maken. Op internet zijn er diverse Bloggers die er ook maken en het ziet er allemaal erg leuk uit.

Mijn eerste popje was Onna. Eigenlijk wilde ik haar Donna noemen, maar bij het opslaan van de patroon-file zag ik dat ik Onna getikt had en eigenlijk vond ik het wel bij haar passen. 


Alleen was ik niet tevreden over de proporties van het gezichtje.
Het jurkje is aan beiden kanten draagbaar, met een los onderbroekje.
 

Het duurde een tijdje voordat ik weer een popje maakte, maar afgelopen weekend begon ik aan eentje en maakte er uiteindelijk drie.


De eerste waar ik vrijdag mee begon was Sally. Van haar vond ik de armpjes en benen te dun.
Het rokje is los. Ze heeft ook nep-rijglaarsjes en kettinkje.






Daarna kwam Aquana, een zeemeermin-meisje. Haar wit met roze haartjes heb ik een voor een in haar hoofdje bevestigd. Zij heeft een schelpen-kettinkje.
Bij iedere pop heb ik een andere techniek gebruikt voor het haar, maar deze techniek, een voor een inzetten, geeft uiteindelijk met het mooiste resultaat (vind ik). Het is wel iets meer werk, maar goed.....het wordt allemaal met veel liefde en plezier gemaakt, dus het maakt niets uit. 










En het laatste begon ik aan Marty, een jongen met een ruig kapsel. Hij heeft losse kleertjes en een onderbroekje. Dat zie je op de foto's niet.
Dit is "maar" het vierde gezichtje dat hij kreeg, de anderen vond ik niet "leuk" genoeg.



En nu is Mama alweer bezig met een ander "kindje" te verzinnen.
Ik hou enorm van ons grote gezin, met onze 2 eigen kindjes, onze 3 geadopteerde katten-kinderen en heel veel poppen-kinderen. 


Het grote voordeel van poppenkinderen? Het duurt geen 9 maanden voordat het "af" is en ze zijn altijd lief!



Liefs, Anna.

dinsdag 19 juli 2011

Cadeautje voor een super lief meisje!

Vanaf het moment dat ik hoorde dat een vriendin van me zwanger was, heb ik lopen nadenken wat ik zou gaan maken. Kleertjes en speelgoed krijg je altijd meer dan genoeg. Ik wilde iets speciaals, iets, dat ze wat langer nodig had, maar ja.....wat?
Luitertas....ze kocht een super mooie wagen met bijpassende tas.

En zo werden de meeste (super) ideetjes afgestreept.

De zwangerschap ging voor mij veel te snel, ik had steeds minder tijd.LOL




Totdat ze op een dag vroeg of ik iets voor haar in opdracht wilde maken. Dat was HET cadeau!
Precies wat ze graag wilden. Ze wist dan wel al wat ze zou krijgen, maar hoe het precies zou uitzien, dat wist ze niet.

Ze wilde graag een bed bekleding in de stijl van het kamertje, (gebroken) wit met mooie kleurrijke details.
Zodat het speentje er niet uit kon vallen. Als ze later groot is, kan een kant eruit.

Gelukkig had ze de naam verraden en dit is het resultaat!     (ps de batting is speciaal voor kinderbedjes en adem-baar)





Het is echt een geweldig mooi meisje en de naam past echt bij haar.


Liefs, Anna.